Revalideren na een voorste kruisband reconstructie

Wat ooit begon als een persoonlijk verslag om mijn gedachten te ordenen na het oplopen van een voorste kruisbandblessure, groeide langzaam uit tot iets veel groters dan ik had verwacht.

In eerste instantie schreef ik vooral voor mezelf. Om grip te krijgen op mijn revalidatie, om frustraties kwijt te kunnen en om eerlijk te zijn over hoe het herstel écht voelt. Fysiek én mentaal.

Al snel bleek dat ik niet de enige was in deze situatie. Steeds meer mensen lazen mee over de perikelen met de voorste kruisband. Lotgenoten, maar ook fysiotherapeuten en orthopeden. Toen ik steeds meer reacties en berichten ontving, besefte ik dat mijn ervaringen verder reiken dan alleen mijn eigen herstel.

Wat ik in dit traject heb geleerd is dat, hoe cliché ook, revalideren geen rechte lijn is, maar vooral een hobbelige weg. En dat het idee ‘na 9 tot 12 maanden sta je weer op het veld’ voor veel mensen simpelweg niet klopt.

Met het delen van mijn ervaringen wil ik laten zien hoe een hersteltraject na een voorste kruisbandreconstructie eruit kan zien, om herkenning, hoop en steun te bieden. Aan mensen die net beginnen, middenin hun traject zitten of vastlopen. En aan zorgprofessionals die willen begrijpen wat er soms ook onder de oppervlakte afspeelt, naast alle fysieke perikelen.

Herken je je in mijn blogs? Loop je ergens tegenaan in je revalidatie? Heb je vragen? Of wil jij als professional een bijdrage leveren middels een inhoudelijke gastblog? Voel je vrij om contact op te nemen.

Rest mij je veel leesplezier toe te wensen!

Lieve groet,
Cindy